WOMM

“Wie mooi wil zijn moet pijn lijden”

Af en toe vind ik het heerlijk om even helemaal uit te pakken. Dus als we dan worden uitgenodigd voor een galafeestje gaan we helemaal los. Althans, voor de wederhelft is het iets simpeler. ‘Gewoon’ de smoking uit de kast, vlinderdas, lakschoenen. De enige stress die daarbij komt kijken is het strikken van de vlinderdas.

Voor mij is de voorbereiding iets omslachtiger. Wat voor jurk doe ik aan? Kleur? Mouwen, geen mouwen? Jasje? En dan het onvermijdelijke… schoenen. Uiteraard gaan daar high heels onder.

Ik heb een haat-liefdeverhouding met hakken. Ik vind ze over het algemeen prachtig. Vrouwelijk, sexy, love it!

Ik ben al vrij lang, met hakken nog langer! De man naast mij moet dan echt goed rechtop staan, anders ben ik groter 😉

Maar die hakken zitten natuurlijk voor geen meter. Meestal ben ik die krengen al beu voordat ik daadwerkelijk de zaal ben binnen getreden. Laat staan dat ik er uren op moet staan of erger nog een dansje wagen.

Wat mij betreft zijn het ‘zit schoenen’. Van die elegante schoenen die prachtig zijn als je zit. Natuurlijk zijn ze ook prachtig als je staat, voor de kijker dan he, niet voor jezelf.

Hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk sta ik op hoge hakken in een lange jurk en voel ik mij op en top vrouw. Met naast mij de knapste man! Want zeg nou eerlijk, een man op z’n mooist is in pak toch? (Of in joggingbroek, maar daar vertel ik nog wel eens over.)

En dan begint het. Irritatie. Pijntjes. Gewicht verdelen van de ene naar de andere voet. Om me heen zie ik her en der al wat schoenenwissels bij dames. Mijn ongenoegen wordt opgemerkt en manlief loopt even naar de auto voor de platte schoentjes. Ik houd het niet langer en gooi de hakken in een hoek.

Wat een verlichting!!

Wat je er allemaal niet voor over moet hebben hè!