Het huwelijk. Ik vind het een boeiend fenomeen.
Momenteel houdt het huwelijk me meer bezig dan anders. Niet omdat ik zelf trouwplannen heb ofzo. Maar op andere manieren houdt het me bezig:
• Om te beginnen is mijn schoonzus onlangs getrouwd. Het was een prachtige dag! Ik vind een bruiloft altijd heel speciaal. In de loop der jaren heb ik er al meerdere mogen meemaken, van mensen die dicht bij mij staan. Ook had ik op meerdere bruiloften de eer om getuige te zijn. Zo speciaal! Een bruiloft staat volledig in het teken van de liefde. Niet alleen tussen twee geliefden, maar ook de liefde binnen families en tussen vrienden. Op zo’n dag lijkt niets anders echt belangrijk, liefde is alles wat telt.
• Dit jaar zijn mijn ouders maar liefst 50 jaar getrouwd. Absurd toch? Vijftig jaar, wow! Zij zijn wat dat betreft mijn voorbeeld. Dit is zoals ik het ‘geleerd’ heb, het huwelijk is voor altijd. Vroeger was dat echt mijn droombeeld: trouwen, kindjes, het complete plaatje. Inmiddels heeft het leven me meer geleerd. Poef! Daar spatte die droom uiteen..! Maar alsnog blijft het huwelijk toch iets bijzonders vind ik.
• Mijn zus is al jaren verloofd. Laatst was eindelijk het moment daar… de vraag of ik mee op pad wilde gaan, op zoek naar een trouwjurk. Natuurlijk ga ik mee! Heerlijk vind ik dat, jurken kijken, de ene nog mooier dan de andere. Ik geloof oprecht dat een vrouw op haar aller allermooist is in de jurk waarin ze trouwt. Het voelde dan ook als een klein feestje toen de champagne tevoorschijn kwam en wij konden proosten op hét moment: het antwoord “ja!” op de vraag “is dit jouw jurk?”. Ik kijk nu al uit naar de dag dat zij hun bruiloft gaan beleven! Eén ding is zeker: die tissues gaan mee in de handtas, want dat er wederom traantjes zullen vloeien staat vast!
And they lived happily ever after.
Leave a Reply